De Grote Vakantie.
In je ideale loopbaan heb je volledig zeggenschap over je eigen tijd: je bepaalt je eigen uren, werkt waar je maar wil, neemt vakanties als je daar aan toe bent en bent niemand ook maar rekenschap daarover verschuldigd.
Is dat zo?
Zou je daar werkelijk gelukkiger van worden?
Het lijkt inderdaad aantrekkelijk - en het is ook iets wat vaak wordt gestimuleerd in organisaties: door thuiswerk mogelijk te maken, door glijdende uren te voorzien en een flexibele vakantieplanning...
Maar er is behoorlijk wat onderzoek dat dit idee, dat volledige zeggenschap over je dagindeling en werktijd je gelukkig maakt, ernstig in twijfel trekt.
Blijkbaar doet een gemeenschappelijk ritme ons goed - meer dan we denken.
Onderzoek van de Zweed Terry Hartig en enkele collega's uit 2015 toont bijvoorbeeld aan dat Zweden gelukkiger zijn als ze een tijdje vrij hebben (en hij meet dat af aan het verminderde gebruik van antidepressiva).
Oké, dat is niet zo verrassend.
Maar de tweede conclusie van dit onderzoek is interessanter: hoe meer Zweden tegelijkertijd vrij hadden, hoe gelukkiger ze waren.
Mensen genieten dus niet alleen van de gunstige effecten van hun eigen vrije tijd, maar ook van het feit dat ze op hetzelfde moment vrij zijn als anderen.
Het heeft er alle schijn van, schrijft Hartig in zijn conclusie, dat mensen geen behoefte hebben aan meer autonomie over hun dagindeling, maar juist aan iets wat je 'maatschappelijke tijdregulering' zou kunnen noemen: meer druk van buitenaf om je tijd op een bepaalde manier te besteden.
Oliver Burkeman verwoordt het mooi in zijn boek '4000 weken':
Als veel mensen tegelijkertijd in vakantie zijn, is het net of er een ongrijpbare, bovennatuurlijke wolk van ontspanning over het hele land is neergedaald.
Ja.
Dat is wat ik voel sinds dinsdag - en jij misschien ook.
Er is een ongrijpbare, onzichtbare wolk van rust en zomergevoel over ons land neergedaald.
Het effect van een krachtige maatschappelijke tijdregulering die De Grote Vakantie heet: in Vlaanderen hebben schoolkinderen negen weken vakantie, van 1 juli tot 1 september.
En dat is overal voelbaar.
Sterker nog: er aan deelnemen verhoogt dus je welbevinden en je levenstevredenheid. Als een herstellend ritueel dat we met zijn allen uitvoeren, zoals de zondagsrust, de sabbat of de siësta. Of zoals fika, om bij Zweden te blijven.
Ik kan dan ook niet anders dan in deze nieuwsbrief aankondigen dat ook wij van Positivologie even pauze nemen. Even geen nieuwsbrieven, geen evenementen, geen aanbod.
We smoke what we sell.
Grote Vakantie dus.
Deze romans vind ik een aanrader voor een zomers leeshongertje:
Morgen morgen en morgen van Gabrielle Zevin. Een opwindende en duizelingwekkende roman over vriendschap, beperking, creativiteit, en boven alles over onze behoefte aan verbinding: lief te hebben en geliefd te worden. Ja, dit is een liefdesverhaal, maar een zoals je nooit eerder hebt gelezen.
De overlevenden van Alex Schulman. Drie broers keren terug naar het vakantiehuis bij het meertje waar twintig jaar eerder een ongeluk heeft plaatsgevonden dat hun leven voor altijd heeft veranderd. Ze hebben de as van hun overleden moeder mee om uit te strooien. Dat is het begin - de rest lees je beter zelf in één ruk uit.
Een stralende toekomst van Rebekka Makay. Een ontroerend, prachtig, diepmenselijk verhaal over een vriendengroep die hard getroffen wordt door de aids-epidemie. En over de gevolgen daarvan voor de overlevenden, dertig jaar later. Dit boek heeft mij diep geraakt.
Pleegkind van Claire Keegan. Heel kort verhaal. Heel treffend en raak en intens. Een klein meisje wordt naar pleegouders gestuurd op een boerderij op het platteland, ze weet niet waarom. In het huis van deze familie vindt ze een warmte en genegenheid die ze nooit eerder heeft meegemaakt en bloeit ze langzaam op.
De randen van Angelo Tijssens. Heftig boek dat ik niet neer kon leggen, over een kind dat wordt getekend door angst, een adolescent die zijn driften ontdekt en een man die geen liefde meer durft te vragen. Overweldigend en ijzingwekkend.
Eerder een podcast-goestinkske? Deze zijn ideaal om te beluisteren op de trein naar Oostende, in je ligstoel aan de Ourthe of als je thuis slaatjes maakt voor de barbecue:
Salut James. Een nachtelijke inbraak, drie gestolen Ensors en een mysterieuze dief die de politie op stang jaagt met cryptische briefjes. In de Salut James duik je in het waargebeurde verhaal van de kunstroof in Oostende in 1978. Podcastmaker Ronald Verhaegen en journalist Stefaan Kerger reconstrueren het spannendste kat-en-muisspel uit de Oostendse geschiedenis. Met onze eigen Eva Moeraert in het makersteam!
Boeken FM. Dichter en recensent Ellen Deckwitz, schrijver en recensent Joost de Vries en recensent en essayist Charlotte Remarque vertellen welk boek je moet lezen. Ik hou vooral van de afleveringen waarin ze het over schrijvers en hun gehele oeuvre en leven hebben, zoals de aflevering over Roald Dahl, Annie M.G. Schmidt of Gabriel Garcia Marquez.
The Psychology of your 20's. Toch weer psychologie, ik kan het niet laten. Maar deze keer speciaal voor twintigers, en dat zorgt ervoor dat deze podcast heel helder en concreet blijft. Tegelijk zijn zeer veel onderwerpen in deze reeks gewoon voor iedereen in elke leeftijdsgroep interessant. Mijn aanrader is de aflevering met Elizabeth Gilbert: over de mythe van het hebben van 'een roeping'.
Zo. Zomersproeten, muggenbeten, zonnecrème-geuren en bramenkrassen: here we come!
Maaike
