Pleidooi voor vaker aanmodderen.

Bon.

Laat het ons eens over de zetels uit de films van Pedro Almodóvar hebben.

Want kijk:

Ze zijn bijzonder. Ze blijven bij.

Ze zijn een personage op zich, die sofa's.

En als Almodóvar in interviews de vraag krijgt hoe hij dat doet - die sets opbouwen, die overvloed aan kleuren laten kloppen - is zijn antwoord zalig.

Want hij laat blijkbaar gewoon zes sofa's brengen naar de set, in zes verschillende kleuren. Om het te zien, te ervaren. Om te proberen tot het klopt.

Om te testen, prutsen, te klungelen.

Hij heeft het dus niet allemaal netjes uitgedacht of voorzien - maar het resultaat is magnifiek.

Gisteren zat ik met een collega op een gewoon stoeltje, in wat gemoedelijk de personeelsrefter wordt genoemd. En zoals dat dan gaat deelden we wat over de thema's in ons leven waar we nu op zitten te sjieken.

Ik ben bijvoorbeeld op professioneel vlak wiebelig in deze periode. En ik voel ook op het thema vriendschap veel spanning en twijfel. Maar gebieden als liefde, moederschap en gezonde gewoontes - die vind ik helemaal niet moeilijk, dat lijkt ontspannen en vanzelf te gaan.

Mijn collega heeft dan weer heel andere levensgebieden die stroef lopen - en ook andere die juist helemaal stromen.

Tot daar wellicht een vrij gewone conclusie van een gewone babbel op maandagmiddag. Maar er kwam ook iets heel intrigerends uit onze ontmoeting, want hoewel de thema's sterk verschillen waren de dynamieken heel herkenbaar.

We botsen tegen heel gelijkaardige obstakels aan.

En, boeiender nog:

Blijkbaar doen we ook gelijkaardige dingen in die gebieden waarop het ons juist goed afgaat.

We leggen onze lat bijvoorbeeld niet zo hoog.

Onze verwachtingen zijn realistisch (lees: laag genoeg om het plezant te houden).

We proberen maar wat.

Ha.

Hoe zou het zijn als we dat nu eens meenamen naar de domeinen waar we verandering op willen?

Vaker aanmodderen dus. Omdat je moet erváren wat werkt en wat niet. En omdat we op ons best zijn als we durven experimenteren, schakelen en van koers veranderen.

Dat blijkt namelijk precies wat we doen als we ontspannen en authentiek zijn.

Gewoon: zes sofa's bestellen. Vijf minnaars uitproberen. Vier jobs testen. Drie sportclubs verkennen, twee hobby's.

Voelen wat er klopt door te durven klungelen.

Juist.

En meer nog.

Blijkbaar laten wij op die gebieden waar we in ons element zijn, ook ánderen makkelijker toe om aan te modderen.

Ook zij mogen van ons daarop brielen, prutsen en proberen. Verkeerde dingen zeggen en doen, er een potje van maken en voortschrijdend inzicht hebben.

Zullen we die anders wat vaker doen?

Elkaar de toestemming geven om er gewoon een zootje van te maken?

Ook als het morsig is.

Dweiltje erover.

Maaike