Zoek niet naar de antwoorden. Leef de vragen.
In de klas van juffrouw Rita leerden wij over An en Tom en Jan en Leen.
Over verzamelingen en doorsnedes.
Over optellen en aftrekken.
Maar weet je wat ik het best onthouden heb uit dat eerste leerjaar?
Curieuzeneuzen en mosterdpotten.
Het standaardantwoord als je een vraag stelde.
En "tijd om uw leven te beteren", het vaste antwoord als je vroeg hoe laat het was. Bijzonder en ook een beetje verwarrend als onschuldige vijfjarige.
Ze was niet zo gek op vragen, denk ik, die juffrouw Rita.
Of ik stelde er teveel? Of te luid. Of de verkeerde. Ik was volgens de overlevering niet bepaald een rustig, geduldig en stil kind.
Dat is wel verbeterd met de jaren - maar de vragen zijn gebleven.
Wees geduldig met alles wat onopgelost is in je hart en probeer de vragen zelf lief te hebben, als afgesloten kamers en als boeken die in een vreemde taal zijn geschreven.
Zoek nu niet naar de antwoorden, die je niet kunnen worden gegeven omdat je ze niet zou kunnen leven. En het gaat erom alles te leven. Leef nu de vragen. Misschien zul je dan geleidelijk, zonder het te merken, op een verre dag de antwoorden leven.
- Rainer Maria Rilke
Wat een prachtig idee: de vragen liefhebben in plaats van de antwoorden af te willen dwingen...
Leef de vragen.
Zoveel beter dan wachten tot je de antwoorden hebt, denken dat er overal een antwoord op te vinden is, of geloven dat je eerst alles moet zien of weten of begrijpen om verder te kunnen.
Gewoon de vraag stellen en met die vraag verder stappen.
Hoe kan ik minder consumeren, is bijvoorbeeld een vraag die mij bezighoudt sinds ik de documentaire 'Buy More' keek. En ook: hoe verbinden we de leden van ons Positivologie-netwerk krachtiger met elkaar ondanks de geografische afstand en de onderlinge verschillen? Oh, en de vraag: hoe blijf ik energiek en content in die natte donkere winterdagen?
Maar ik voeg graag wat inzicht uit Appriciative Inquiry toe aan Rilkes wijsheid: kies de juíste vragen om te leven. Want het werkt altijd beter als je een positief beeld bouwt in je vraag, als je vraag peilt naar wat mogelijk is.
Hoe kan ik mij vaker vervuld en tevreden voelen met wat er is, en zo minder verlangen naar het volgende nieuwe ding, bijvoorbeeld. Of: wat is nu al krachtig in ons netwerk en hoe kunnen we dat voeden? En: welk energiegevend talent kan juist door de donkere winterdagen meer ruimte krijgen?
Kies waarderende, generatieve vragen. Vragen die een beeld oproepen van wat je wél zou willen, van wat je meer wil creëren, van de mogelijkheden in plaats van de problemen.
In plaats van je af te vragen wat er mis is of wiens schuld het is - formuleer je versterkende vragen zoals deze:
Welke kwaliteit kan ik ontwikkelen of meer inzetten in deze situatie?
Op welke manier zou deze uitdaging eigenlijk een cadeau kunnen zijn?
Welk talent probeert zich hier te tonen?
Wat is het goede in deze situatie dat ik (nu nog) niet zie?
Wat als alles precies loopt zoals het moet lopen? Wat is dan de kans die hierin verborgen zit?
Hoe je generatieve waarderende vragen stelt die de gewenste beweging brengen, bij jezelf, bij een ander, bij een team of in een proces - daar zoeken we op bij Positivologie - het netwerk waar ik zo trots op ben.
En de leden van ons netwerk, die zijn trouwens echt niet allemaal coach met een praktijk of juist allemaal psychologen of therapeuten, en die werken ook niet allemaal in het onderwijs of de HR.
We hebben onder onze leden een hele keur aan rollen, functies en contexten. Een advocate bijvoorbeeld. Een huisarts. Een kleuterleider. Een organisatiedeskundige. Een gepensioneerde orthopedagoge. Een dramatherapeute. Een fotograaf. Een ontwerper. Een poëet.
Geen duidelijk beroepsprofiel.
Geen duidelijk omlijnde opleiding ook, elk van ons brengt andere ervaring en kennis mee. Over podcasting bijvoorbeeld, over schoolontwikkeling, over muziek, over onderzoek, kindercoaching, productontwikkeling, relaties, communicatie, beleidsvorming, leiderschap,...
En die veelheid is precies waar wij van droomden: we bouwen graag aan een versterkend en inspirerend netwerk over diploma-titels heen, over sectoren en doelgroepen heen, over job-omschrijvingen en identiteiten heen.
Voor iedereen die de inzichten uit de positieve psychologie (meer) wil inzetten in werk en leven. Voor iedereen die graag verbindt, leert, zoekt en vindt.
Voor wie gelooft in het stellen van andere vragen.
Vragen zoals: hoe kunnen we van onze groepen en gemeenschappen krachtige verbindende plekken maken? Hoe zetten we mensen in hun kracht? Hoe kiezen we radicaal voor het versterken van menselijk potentieel, voor het bouwen van waarderende relaties en voor het ontwikkelen van een hoopvolle zorgzame maatschappij?
Want hoe zou het zijn als je helemaal vanuit je potentieel zou leven en werken? Wat als je jezelf alle ondersteuning en input zou gunnen? Hoe zou jij aan je gemeenschap kunnen bijdragen vanuit jouw unieke handleiding en talent?
We hebben niet alle antwoorden, maar boeiende vragen genoeg!
Kom maar lekker meespelen,
Maaike